सामाजिक सुधारणा म्हणजे समाजातील दुष्प्रथांमधून निर्माण झालेल्या विविध सामाजिक समस्यांचा अभ्यास करून त्यांचे निराकरण करण्यासाठी होणाऱ्या प्रयत्नांना सामाजिक सुधारणा म्हणतात. महाराष्ट्रातील सामाजिक सुधारणा चळवळीचा मुख्य उद्देश जातीय भेद, बालविवाह, विधवा विवाह, स्त्री शिक्षण यांसारख्या सामाजिक कुव्यवस्थांना बदलून समाजात समानता, न्याय आणि समरसतेचा प्रसार करणे होता. या सुधारणा चळवळीत प्रमुख नेते व विचारवंत असून त्यांनी विविध थरांतील समाजाला संबोधित केले. या विभागात आपण या सुधाऱ्यांचे मूळ कारणे, प्रमुख सुधारक, त्यांचे कार्य व त्यांचे परिणाम यांचा अभ्यास करू.
जातीय भेदभाव कमी करणे, बालविवाह टाळणे, विधवा पुनर्विवाहाला चालना देणे, स्त्री शिक्षणाला प्रोत्साहन देणे, अस्पृश्यतेचा नाश करणे, धार्मिक कुप्रथा दूर करणे या सामाजिक सुधारणांचा मुख्य भाग होते. यामुळे समाज अधिक प्रगत, शिस्तबद्ध व न्यायसंगत झाला.
graph TD A[सामाजिक सुधारणा चळवळीचे उद्दिष्ट] A --> B(जात पद्धतीतील भेद दूर करणे) A --> C(स्त्री शिक्षण व अधिकार वाढवणे) A --> D(बालविवाह व अस्पृश्यतेवरील प्रतिबंध) A --> E(धार्मिक कुप्रथांचे निर्मूलन)
महाराष्ट्रात सामाजिक सुधारणा चळवळीतील काही प्रमुख नेत्यांचा विशेष अभ्यास केला जातो. त्यांच्या कार्यामुळेच सामाजिक बदल शक्य झाले. खाली त्यांचा तपशील दिला आहे.
राम मोहनराव राव हे सामाजिक सुधारक असून त्यांनी जातीभेदावर टीका केली व जागृती केली. त्यांनी स्त्री शिक्षणाला प्रोत्साहन दिले व बालविवाह प्रतिबंधासाठी पुढाकार घेतला.
ज्योतिराव फुले हे सामाजिक क्रांतिकारक, विचारवंत आणि शिक्षणप्रणेत्य होते. त्यांनी दळित, अस्पृश्य समाजासाठी शिक्षणाचा प्रचार केला व त्यांना मौलिक मानवाधिकार दिले पाहिजे असे म्हटले. स्त्री शिक्षणासाठी 'सतीश्वरी दलित विधवा पछाडा मंडळ' संस्थेची स्थापना केली व कुटुंबातील सामाजिक अन्यायांवर उठून लढा दिला.
तताराम हूराबडे हे प्रमुख सामाजिक सुधारक आणि विचारवंत होते. त्यांनी धार्मिक धर्मांतरणावर टोकाचा विरोध केला आणि महाराष्ट्रातील सामाजिक समरसतेसाठी कार्य केले. त्यांनी अव्यावहारिक धार्मिक अंधश्रद्धा व पंथनिरपेक्ष विचारांचे प्रचार केले.
महाराष्ट्रात जातीभेदाचा प्रादेशिक आणि सामाजिक प्रभाव फार होता. त्यामुळे उच्चजातीय समाजाने जातीय भेद कायम ठेवण्याचा प्रयत्न केला. मात्र, फुले आणि समकालीन सुधारकांनी या भेदांवर आवाज उठवून समता आणि एकात्मतेची गरज अधोरेखित केली.
स्त्रियांना शिक्षणाच्या हक्काबाबत अवघड परिस्थिती होती. त्यांना शिकवणे, शिकणे हे विवाहसंस्कारानंतर योग्य समजले जात नव्हते. सामाजिक सुधारकांनी स्त्री शिक्षणाचे महत्त्व सांगितले, शिक्षण घेणाऱ्या स्त्रियांना प्रोत्साहित केले आणि पालकांचे मन, समाजाचा दृष्टीकोन बदलण्याचा प्रयत्न केला.
लहान वयात बालविवाह केले जात होते ज्यामुळे आरोग्य, शिक्षण, स्वातंत्र्य यावर वाईट परिणाम होत होता. सुधारकांनी बालविवाह प्रतिबंध कायदे ठेवण्याचा आणि त्यांचे पालन करण्याचा आग्रह धरला.
सामाजिक सुधारणांनी अनेक क्षेत्रात प्रगती केली, मात्र विरोधकही मोठे होते. अनेक वेळा सुधारकांच्या प्रयत्नांना जातीय, धार्मिक आणि सामाजिक संकुचित विचारांनी अडथळा येत असे. बदल स्वीकारण्यात उशीर झाला तरी अखेरचा परिणाम समाजासाठी सकारात्मक ठरला.
शिक्षण संस्थांची स्थापना, विधवा विवाहाला प्रोत्साहन, अस्पृश्यतेविरोधी चळवळी आणि न्यायालयीन सुधारणांनी समाज पुढे गेले.
अनेक सुधारकांना स्थानिक समाज, धर्मगुरु व उच्चपदस्थांनी विरोध केला. परंतु त्यांचा दूरदर्शी दृष्टिकोन समाजाला नवीन दिशा दर्शवत राहिला.
सुधारकांनी अनेक सामाजिक-राजकीय अडचणींवर मात केली. विरोधात्मक चळवळींचा सामना करून त्यांनी समाजाला जागृत केले.
चरण 1: ज्योतिराव फुले यांनी सामाजिक विषमता दूर करण्यासाठी शिक्षण प्रसारावर जोर दिला.
चरण 2: त्यांनी दळित समाज आणि स्त्रियांसाठी शिक्षणाचा प्रचार केला.
चरण 3: त्यांनी बालविवाह आणि धर्मातील अंधश्रद्धांविरोधी काम केले.
उत्तर: (b) स्त्री शिक्षणाचा प्रसार करणे
स्पष्टीकरणः इतर पर्याय चुकीचे आहेत कारण (a) जातीय भेद कमी करण्यावर नव्हता, (c) बालविवाहाला विरोध केला, (d) धार्मिक अंधश्रद्धा विरुद्ध होते.
चरण 1: बालविवाह प्रतिबंध कायदा 1929 मध्ये लागू करण्यात आला.
चरण 2: हा कायदा मुलींच्या वयाची न्यूनतम मर्यादा 14 वर्ष ठेवतो; गेल्या काही वेळात ती वाढवण्यात आली आहे.
चरण 3: या कायद्याचा मुख्य उद्देश बालविवाह टाळून मुलींचे आरोग्य व शिक्षण सुधारण्याचा होता.
उत्तर: बालविवाह प्रतिबंध कायदा (Child Marriage Restraint Act) जो बालविवाह प्रतिबंधासाठी लागु झाला.
स्पष्टीकरणः हा कायदा सामाजिक सुधारकांच्या प्रयत्नांचा परिणाम आहे ज्याने बालकांचे कल्याण साधले.
चरण 1: राम मोहनराव राव यांनी स्त्री शिक्षणाला प्रोत्साहन दिले.
चरण 2: ते धार्मिक अंधश्रद्धा आणि बालविवाह प्रतिबंधावर काम करत होते.
उत्तर: (b) स्त्री शिक्षण प्रोत्साहन
स्पष्टीकरणः (a) आणि (c) पर्याय चुकीचे कारण त्यांनी जातीभेद कमी करणे व धार्मिक अंधश्रद्धा वाढवणे नव्हते केले, तर याचा विरोध केला. (d) विधवा पुनर्विवाहाला त्यांनी प्रोत्साहन दिले होते.
चरण 1: ज्योतिराव फुले यांनी सतीश्वरी दलित विधवा पछाडा मंडळ स्थापन केले.
चरण 2: हा संघ विधवा पुनर्विवाहाला प्रोत्साहन देण्यासाठी कार्यरत होता.
उत्तर: (b) सतीश्वरी दलित विधवा पछाडा मंडळ
स्पष्टीकरणः (a) स्वराज्य समर्थ संघ हा राजकीय संघ होता, (c) भारतीय राष्ट्रीय कांग्रेस स्वतंत्रतासंबंधी संघटना होती, (d) मराठी साहित्य परिषद वर्तनाच्या सामाजिक सुधारणांसाठी नाही.
चरण 1: सुधारकांनी स्त्री शिक्षणाला चालना देण्यासाठी शाळा - महाविद्यालये स्थापन केली.
चरण 2: विधवा पुनर्विवाहाला प्रोत्साहन दिले व पालकांना शिक्षणाचे महत्त्व समजावून सांगितले.
चरण 3: बालविवाहाला त्यांचा विरोध होता; प्रोत्साहन नव्हते.
उत्तर: (d) बालविवाहाला प्रोत्साहन देणे
स्पष्टीकरणः बालविवाहावर प्रतिबंध करण्याचा त्यांनी प्रयत्न केला, प्रोत्साहन नव्हते देत.
When to use: परिक्षेतील इतिहास व समाजशास्त्र भागांमध्ये व्यक्ती-कार्य संबंधित प्रश्न जलद समाधानासाठी.
When to use: बहुपर्यायी पर्यायात ज्या सामाजिक समस्यांवर सुधारणा करणे अपेक्षित आहे हे ओळखण्यासाठी.
When to use: जहाल विरोध किंवा समर्थन असलेल्या प्रकरणांवर विचार करताना.
When to use: संघटना किंवा चळवळीशी संबंधित नेमकेपणा आवश्यक असलेल्या प्रश्नांवर.
When to use: विरोधाभासी किंवा विरोधी पर्याय असलेल्या प्रश्नासमोर.
Progress tracking is paywalled — subscribe to mark subtopics as understood and save your streak.
Go to practice →